Jarmark przekracza granice

Wystawców było tylu, że Jarmark rozciągał się od Baszty Grodzkiej przez Plac Ratuszowy, ulicą 1 Maja aż po skrzyżowanie z Pocztową.

– To impreza znana w Polsce a nawet w Europie – podkreśla Piotr Saczkowski, mieszkaniec Krakowa, pochodzący z Leśnej. Razem z nim przyjechało kilku kolegów – wystawców.

Pan Saczkowski ma na stoisku szkło, porcelanę, wszystko używane – typowe przedmioty z duszą. – Staram się raczej zachowywać tradycję – mówi. – Białym krukiem jest talerz porcelanowy z uchwytami, spod drezdeńskiej manufaktury.

Chciał za niego 800 złotych. – To talerz kolegi w Krakowa, który mnie prosił, żeby go tu wystawić – mówi. Sam ma bogatą kolekcję kieliszków. - Są z nieistniejącej huty szkła w Szklarskiej Porębie, z Parowej z Jaworzyny i okolicznych manufaktur.

– Szukam różnych staroci, które by pasowały do mojej koncepcji wyposażenia pokoju – mówi nam Grzegorz Kawka, jeden z kupujących. Jak mówi, co roku przyjeżdża na jarmark. - W tym roku jest piękna pogoda, dużo ludzi, wystawców. Spodobał mi się jeden obraz, ale muszę obejść jarmark wkoło, może cena spadnie, bo na razie w mojej ocenie jest za drogi – mówi.

Sprzedający nie narzekali na brak klientów. – Złego słowa nie mogę powiedzieć a chwalić się nie wypada – przyznał Zbigniew Janc. Na jego stoisku były monety, widokówki, literatura regionalna, karty telefoniczne, znaczki. Co cieszy się największym powodzeniem? – Zdecydowanie widokówki, raz w roku jest parcie na nie – mówi. Ale przecież moda na widokówki minęła. – Ja jestem odmiennego zdania, uważam, że dopiero rozkwita – mówi Zbigniew Janc.

Ceny miał bardzo różne. Za jedną kartkę trzeba było zapłacić 15, 30 a nawet 50 złotych. - Są i takie po 150 złotych – mówi. – To widokówki bardzo stare, sprzed 1895 roku.

Nam pokazał m.in. kartkę z 1906 roku, przedstawiającą zamek Chojnik. – Jest o tyle nietypowa, że jak popatrzy się na nią pod słońce, widać księżyc, Kunegundę w oknie i rycerza na koniu – mówi.

Oprócz starych przedmiotów, były też stoiska z rękodziełem. Można było spotkać na przykład... kataryniarza.

– To jest nowa katarynka wyprodukowana przez firmę Stieber z Berlina – mówi Włodzimierz Niewitecki z Dziwiszowa, Kataryniarz Karkonoski. – Jeżdżę z nią od półtora roku, to moje hobby. W Polsce jest bardzo mało kataryniarzy. Kupiłem nową, żeby bawić się nią a nie naprawiać. W tej chwili mam 5 wałków, na każdym jest 3-5 utworów, w zależności jak jest nadrukowane.

Jak mówi, wzbudza spore zainteresowanie, ale i są ludzie, którzy go przeganiają. – Co zrobić – mówi.

Niestety, było też kilka zgrzytów. Stoiska na ulicy 1 Maja rozstawiono tak, że sklepikarze nie mogli wejść do swoich sklepów. – Jesteśmy zasłonięci olbrzymim namiotem – pokazuje Jarosław Szarlan, właściciel sklepu House. – Interweniowaliśmy, ale straż miejska, policja nic nie mogą zrobić a organizatorzy będą w poniedziałek. Żeby to jeszcze były starocie, a to stoisko z gastronomią.

Jak mówi, właściciele stoiska mają pozwolenie na rozstawienie drugiego dużego namiotu. – W nocy walczyliśmy, żeby nie rozłożyli się na całej powierzchni, postawiliśmy tu samochód, żeby w ogóle mieć dostęp do sklepu.

Jak mówi, wystarczyło odrobinę przemyśleć sprawę i nie byłoby kłopotu. - Tuż obok jest bank, on jest w sobotę nieczynny. Tam można byłoby postawić takie wielkie stoisko, a przed moim sklepem jakieś mniejsze, żeby można było wejść – dodał.